13 - در آن تختهاى زيباى بلند است . 14 - و قدحهايى كه در كنار اين چشمه‌ها نهاده . 15 - و بالشها و پشتيهاى صف داده شده . 16 - و فرشهاى فاخر گسترده ! تفسير : دورنمايى از نعمتهاى روحپرور بهشتى به دنبال توصيفى كه در آيات گذشته از حال مجرمان و بدكاران در جهان ديگر و عذابهاى دوزخى آمده ، در اين آيات به شرح حال مؤمنان نيكوكار ، و توصيف نعمتهاى بىنظير بهشتى مىپردازد ، تا « قهر » را با « مهر » بياميزد ، و « انذار » را با « بشارت » همراه سازد . مىفرمايد : « چهره هايى در آن روز شاداب و با طراوت و غرق در سرور است » ( * ( وُجُوه يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ ) * ) . به عكس چهره بدكاران كه در آيات قبل به آن اشاره شده بود كه غرق ذلت و اندوه است . « ناعمة » از ماده « نعمة » در اينجا اشاره به چهره هايى است كه غرق نعمت شده و تر و تازه و شاداب و مسرور و نورانى است ، همانگونه كه در آيه 24 سوره مطففين آمده است كه در توصيف بهشتيان مىفرمايد : تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ : « در چهره‌هاى آنها طراوت و خرمى نعمت را مشاهده مىكنى » . اين چهره‌ها چنان مىنمايد كه از سعى و تلاش خود راضى و خشنود است « ( * ( لِسَعْيِها راضِيَةٌ ) * ) . به عكس دوزخيان كه از تلاش و كوشش خود جز خستگى و رنج بهره اى